“Op die bewoonde wêrelde rig die Materiële Seuns en Dogters hulle eie tuin-tuistes op, waarna hulle baie gou bygestaan word deur hulle eie kinders.” Hierdie tuin word die Tuin van Eden genoem.

Toe hulle aankoms op ons planeet aangekondig is, het gevorderde sterflinge en ander wesens ’n komitee gevorm om ’n geskikte plek uit te kies vir die tuin. Die terrein wat uitgekies is, was “… ’n lang, smal skiereiland – amper ’n eiland – wat weswaarts uitgesteek het vanaf die oostelike kusgebiede van die Middellandse See.” “Van buite en aan die oorkant was die wêreld in duisternis, onkunde en barbaarsheid gehul. Eden was die één ligpuntjie gewees op Urantia. Dit was uiteraard ’n droom van lieflikheid, en dit het baie gou ontwikkel in ’n ode van verruklike en vervolmaakte landskap-glorie.”

Adam en Eva het byna 38,000 jaar gelede op Urantia gearriveer. As gevolg van die opstand was hulle vooruit gewaarsku dat hulle ’n monumentale taak in die gesig sou staar. Hierdie twee edel siele het egter hulle sending aanvaar.

Nadat hulle formeel ingehuldig was, het hulle pynlik bewus geraak van hulle planetêre afsondering. Daar was geen Planetêre Prins om hulle te verwelkom nie, maar Caligastia was besonder baie teenwoordig en hy het uit sy pad gegaan om hulle taak te bemoeilik.

Die volgende twee passasies uit die Boek is hartverskeurend:

Dit was ’n ernstige en ontgogelde Seun en Dogter van Jerusem wat daardie aand deur die tuin gestap het onder die glans van die volmaan, terwyl hulle planne bespreek het vir die volgende dag.

So het die eerste dag van Adam en Eva op ’n geïsoleerde Urantia, die verwarde planeet van die Caligastia-verraad, tot ’n einde gekom; en hulle het tot baie diep in die nag geloop en gesels, hulle heel eerste aand op die aarde – en dit was só eensaam.

Die volgende twee passasies vang die pynlike beproewing vas:

Die “goue tydperk” was ’n mite, maar Eden was ’n feit, en die Tuin-beskawing was in werklikheid omvergewerp. Adam en Eva het voortgegaan in die tuin vir eenhonderd-en-sewentien jaar, toe, as gevolg van die ongeduld van Eva en die oordeelsfoute van Adam, hulle gewaag het om hulle weg te keer van die geördineerde weg, en spoedig rampspoed gebring het oor hulleself en vernietigende vertraging op die ontwikkellende vooruitgang van die ganse Urantia.

“Adam en Eva het hulle bevind op ’n wêreld wat heeltemal onvoorbereid was vir die verkondiging van die broederskap van die mensdom, ’n wêreld wat rondgetas het in absolute geestelike duisternis en vervloek met verwarring wat erger verbyster was deur die mislukking van die sending van die vorige administrasie. Bewussyn en sedes was op ’n baie lae vlak, en instede daarvan om te begin met die taak om godsdienseenheid te bewerkstellig, moes hulle van nuuts af begin met die taak om die inwoners te oorreed tot die eenvoudigste vorms van godsdiensgeloof. Instede daarvan om een taal te vind wat gereed was om aan te neem, was hulle gekonfronteer deur die wêreld-wye verwarring van honderde der honderde plaaslike dialekte. Geen Adam van die planetêre diens was ooit op ’n moeiliker wêreld geplaas nie; die hindernisse het onoorkombaar geblyk en die probleme bo die vuurmaakplek van skepsels.”

“Hulle het nietemin moedig die taak aangepak om hulle menigvuldige probleme die hoof te bied.” Aangesien hulle in isolasie verkeer het, kon hulle nie die raad van hulle Owerstes inwin nie. “Hulle kon slegs op indirekte wyse, deur middel van die engele-rangordes kommunikeer met enige wese wat nie op die planeet was nie.” Hierdie was ’n baie stadige en oneffektiewe metode, ’n manier wat soortgelyk sou wees as ons streng sou vertrou op ’n boodskapper om ons daaglikse sake uit te voer.

Sonder om in die besonderhede van die versuim in te gaan, het eers Eva en daarna Adam gepaar met ’n seun en dogter van Urantia. Dit was ’n afwyking van die goddelike plan wat in effek ’n einde aan hulle sending gebring het.

Die uitgeslape Caligastia het vir Eva oortuig (indirek, deur ’n ander persoon) dat dit vir die welsyn van die planeet was. Sodra die daad begaan was, het Adam ’n dogter van die gebied uitgesoek en hom saam met haar neergelê. Hierdie was ’n doelbewuste handeling. Hy het vir Eva só liefgehad dat die gedagte om sonder haar op die planeet te lewe, vir hom ondraaglik was.

“Gabriël het sy verskyning gemaak om regspraak uit te oefen. En hierdie was die uitspraak gewees: Die Planetêre Adam en Eva van Urantia was verklaar om in versuiim te wees; hulle het die verbond van hulle voogdyskap as heersers van hierdie bewoonde wêreld verbreek.”

Die goeie nuus was dat hulle nie verantwoordelik gehou was vir rebellie nie. Op hierdie tydstip het hulle hulself verlaag tot die status van die Urantia sterflinge. Aangesien hulle berou gehad het, en hulle berou aanvaar was, het hulle in aanmerking gekom vir toegang tot die geledere van die slapende oorlewendes van Urantia.

Adam het vir 530 jaar geleef. Hy het gesterf as gevolg van ouderdom. Sy fisieke meganisme het eenvoudig afgerem geraak; die proses van disintegrasie het geleidelik die oorhand gekry oor die herstelproses, en die onvermydelike einde het aangebreek. Eva het negentien jaar tevore beswyk aan ’n verswakte hart.

Hulle het nie baie lank gerus in die vergetelheid van die onbewuste slaap van die sterflinge van die gebied nie. Op die derde dag na die dood van Adam, die tweede na sy eerbiedige ter aarde bestelling, word opdrag gegee deur Lanforge aan Gabriël, bevestig deur die Mees Verhewene van Edentia, met instemming van die Eenheid van Dae op Salvington, wat namens Migaél optree, in die hande van Gabriël geplaas, waarby aanwysings gegee word om die spesiale appél van die uitnemende oorledenes  van die Adamiese versuim op Urantia te hou. In ooreenstemming met hierdie opdrag tot ’n spesiale opstanding, nommer ses-en-twintig van die Urantia-reeks, word Adam en Eva gerepersonaliseer en opnuut saamgestel in die opstandingsale van die woningwêrelde van Satania, saam met 1,316 van hulle medewerkers wat die ervaring van die eerste tuin met hulle gedeel het. Baie ander getroue siele was reeds oorgebring ten tye van die aankoms van Adam, wat gepaard gegaan het met ’n dispensasionele beregting van sowel die slapende oorlewendes as die lewende opklimmendes wat daarop geregtig was.

Adam en Eva, as opklimmende burgers – seuns van die mense. Hulle het nog nie met hulle opklimming begin nie aangesien hulle “… aangestel is as lede van die raad van vier-en-twintig wat die huidige adviserende en toesighoudende liggaam van Urantia vorm.”

Met die heengaan van Adam en Eva, is die laaste lig afgesit en die planeet in duisternis gehul. Mettertyd het duisterheid gebots met tegnologie en twee vernietigende wêreldoorloë het die wêreld aan die brand gesteek. ’n Derde oorlog was slegs afgewend omrede kernwapens volslae vernietiging tot gevolg sou hê.

Tog is die verhaal van ons planeet nie noodwendig een van algehele bleekheid nie.

In die eerste plek sou ons ’n fout begaan indien ons tot die slotsom sou kom dat die skenking van Adam en Eva nie ’n positiewe impak gehad het nie. Dit het. Dit is wat die Boek hieromtrent sê:

“Hoewel die ideale planne misluk het vir die verbetering van julle inheemse rasse, was die sending van Adam tog nie tevergeefs nie; Urantia het oneindig voordeel getrek uit die gawe van Adam en Eva, en onder hulle metgeselle en in die raadsale omhoog, word hulle taak nie as ’n algehele verlies bereken nie.”

Tweedens, om op ’n geïsoleerde planeet gebore te word, het ook sy voordele. Terwyl ons op Urantia woon, is ons lewe moeilik, dikwels deurspek met toetse en beproewings. Dit is die slegte nuus. Die goeie nuus is dat siele op ’n geisoleerde planeet sonder uitsondering later beter vaar in vergelyking met diegene wat nie aan ons ongeluk onderwerp was nie.

Dink vir ’n oomblik hieroor na. Die inwoners van ’n normale planeet word gevra om in God, wat nie gesien of begryp kan word nie, te glo. ’n Uiters moeilike vereiste te alle tye; maar ten minste het hulle hoër Wesens aan die roer van sake. Hulle beskik oor hulle Planetêre Prins en sy personeel, en hulle Materiële Seun en Dogter en hulle kinders. Daar is voortdurende kontak met hoër Persoonlikhede om hulle by te staan met die oplossing van die probleme van hulle wêreld. Ons het nog nooit sulke bystand op Urantia gehad nie; tog glo die oorweldigende meerderheid van die planeet in God. Dít is sowaar geloof wat alle verstand te bowe gaan. ’n Getuienis omtrent die mag en krag van die Skepper wat steeds ondanks alles in ons gemoedere – binne elkeen van ons se bewussyn inwoon.

Kyk na ons vandag. Ons het so veel vooruitgang gemaak. Vroeg in die ’90s het die Sowjet Unie in duie gestort; stemme het in so baie kerke in gebed opgeklink  en in so baie nasies. God was terug in hulle harte. (Inteendeel, ek is oortuig daarvan dat Hy nog nooit weg was nie!)

Kyk maar na die ouma’s in Afrika wat hulle VIGS-wesie-kleinkinders onder onmoontlike toestande grootmaak.

Kyk maar hoedat magtige en baie ryk individue armer lande bystaan. Hoedat baie van ons van ons tyd en geld gee om die lot van die armes en die vertraptes te verlig.

Ons is ’n moedige spesie. Ons het tot dusver oorlewe. Met God se hulp sal ons tot die bitter einde toe oorwin.

Caligastia het vroeg reeds ’n toewysing as Planetêre Prins nagestreef, maar keer op keer was sy versoek geweier. “Caligastia het veral begerig voorgekom om as planetêre heerser gestuur te word na ’n desimale of lewenswysigende wêreld. Sy petisie was verskeie kere afgekeer voordat hy uiteindelik tot Urantia toegewys is.”

Caligastia en sy assistente het ongeveer vyfhonderduisend jaar gelede op Urantia gearriveer. “Daar was byna een-halwe biljoen primitiewe menslike wesens op die aarde ten tye van die Prins se aankoms, en hulle was goed verstrooi oor Europa, Asië, en Afrika. Die Prins se hoofkwartier was gevestig in Mesopotamië, ongeveer by die middelpunt van die wêreldbevolking.”

“Sedert die koms van Prins Caligastia, het die planetêre beskawing vooruitgang gemaak op ’n redelik normale wyse vir byna driehonderduisend jaar.” Die Lucifer-opstand en die gepaardgaande Caligastia-verraad het dit alles verander. “Alle daaropvolgende geskiedenis was beslis gewysig deur hierdie katastrofiese flater sowel as die latere mislukkings van Adam en Eva om hulle planetêre sending te vervul.” Die opstand het op opvallende wyse die koers van sosiale evolusie en geestelike ontwikkelling gewysig. Urantia was ook, toe die stelselstroombane afgesny was, geïsoleer van die res van die heelal. “Elke groep van hemelse lewe op die planeet het dit skielik en sonder waarskuwing geïsoleerd gevind, geheel en al afgesny van alle raad en advies van buite.”

Die opstand het beteken dat Caligastia die goddelike plan van geleidelike vooruitgang laat vaar het ten gunste van ’n versnelde ontwikkelling van die Urantia sterflinge. Die gevolg was volslae wanorde.

Groot verwarring het in Dalmatia [Die Prins se Hoofkwartier] en in dié geweste geheers vir byna vyftig jaar na die aanhutsing van rebellie. Algehele en radikale herorganisering van die ganse wêreld was probeer; revolusie het evolusie vervang as die beleid van kulturele vordering en rasse-opheffing. Onder die meer gevorderde en gedeeltelik opgeleide bewoners in en naby Dalamatia, het daar ’n skielike vooruitgang in kulturele status verskyn, maar toe hierdie nuwe en radikale metodes uitprobeer is op die omliggende volke, was onbeskryflike verwarring en rasse-hel die onmiddellike gevolg. Vryheid was baie gou verander in losbandigheid deur die half-geëvolueerde mense van daardie tyd.

Eenhonderd-twee-en-sestig jaar na die opstand het ’n vloedgolf oor Dalamatia gestroom, en die planetêre hoofkwartiere het onder die waters van die see weggesink, en hierdie land het nie weer te voorskyn gekom tot byna elke oorblyfsel van die edele kultuur van daardie luisterryke eeue uitgewis was nie.

(Is dit miskien hier waar die legende van Atlantis sy ontstaan gehad het?)

Lucifer, en sy eerste assistent, Satan, het Satania regeer vir langer as vyfhonderdduisend jaar “… toe hulle in hul harte hulleself opgestel het teen die Universele Vader en sy toenmalige vise-regent Seun, Migaél.”

Dit het verskeie maande geneem om die verstand van sy briljante deelgenoot, Satan, te verderwe. Dog, eenmaal oortuig omtrent die dwaal-teorieë van Lucifer, “… het hy ’n uitgesproke en ernstige advokaat geword van ‘self-gelding en vryheid’”.

Waarom het Lucifer gerebelleer? Selfs die Hemelse Wesens is dronkgeslaan om sy optrede te verduidelik. In hierdie pragtige passasie uit die Boek, verskaf hulle aan ons ’n kykie in die gemoed van die een na wie ons as die duiwel, op ons planeet, verwys:

Dit is uiters moeilik om die presiese oorsaak of oorsake uit te lig wat uiteindelik uitgeloop het op die Lucifer-opstand. Ons is van slegs een ding seker, en dit is: Wat ook al hierdie eerste oorsake mag gewees het, dit het oorsprong gehad in Lucifer se gemoed.  Daar moes ’n eiewaan gewees het wat dit gevoed het tot op die punt van self-verleiding, sodat Lucifer vir ’n wyle homself werklkikwaar oortuig het dat sy bespieëling omtrent ’n opstand in der waarheid ten goede van die stelsel was, indien nie die heelal self nie. Teen die tyd dat sy planne ontwikkel het tot die punt van ontgogeling, het hy sonder twyfel te vêr gegaan vir sy oorspronklike en kwaadstokerige trots om hom toe te laat om halt te roep. Op een of ander tydstip tydens hierdie ondervinding het hy onopreg geword, en boosheid het ontwikkel tot doelbewuste en doelgerigte sonde. Dat dit plaasgevind het word bewys deur die gevolglike optrede van hierdie briljante uitvoerende bestuurder.  Hy was vir ’n geruime tyd die geleentheid tot berou aangebied, maar slegs sommige van sy ondergeskiktes het ooit hierdie aangebode betoning van barmhartigheid aanvaar. Die Getroues van Dae op Edentia, op versoek van die Konstellasie Vaders, het persoonlik die plan van Migaél voorgestel vir die redding van hierdie blatante en verregaande opstandelinge, maar altoos was die barmhartigheid van die Skepper-Seun verwerp, en verwerp met toenemende minagting en smaad.

Die Lucifer Manifes

Lucifer het ’n deklerasie van Vryheid uitgereik. Hy siteer drie oorsake vir die opstand. Ek weergee aldrie daarvan uit die Boek, al sou dit in verkorte vorm wees (Die volledige manifesto is ingesluit in Verhandeling 53, Bladsye 603 en 604).

1. Die werklikheid van die Universele Vader. Lucifer het betoog dat die Universele Vader nie werklik bestaan nie, dat fisiese swaartekrag en ruimte-energie inherent is aan die heelal, en dat die Vader ’n mite was wat deur die Paradys-Seuns bewimpel is om hulle in staat te stel om die heelal in die naam van die Vader te behou. Hy het ontken dat persoonlikheid ’n toegif van die Universele Vader was.

2. Die universele regering van die Skepper-Seun – Migaél. Lucifer het volgehou dat die plaaslike stelsels outonomies moes wees. Hy het teen die reg van Migaél, die Skepper-Seun, geprostesteer dat hy (Migaél), soewereiniteit aanvaar van Nebadon in die naam van hierdie hipotetiese Paradys-Vader.

3. Die aanslag op die universele plan van opklimmende sterfling-opleiding. Lucifer het voet by stuk gehou dat daar gans te veel tyd en energie bestee is op die skema wat daarop gemik was om opklimmende sterflinge so deeglik op te lei in die beginsels van heelal-administrasie, beginsels wat volgens sy bewering oneties en onjuis was. Hy het protes aangeteken teen die eeue-lange program om sterflinge vanuit die tyd voor te berei vir een of ander onbekende eindbestemming van suiwer fiksie. Hy het honend daarop gewys dat die voleindigers ’n bestemming bereik het wat geensins meer glorieryk was as om teruggestuur te word na nederige sfere soortgelyk aan die waarvandaan hulle oorspronklik gekom het nie.

Dit was dan met so ’n Verklaring van Vryheid dat Lucifer sy orgie van duisternis en dood van stapel gestuur het.

Sewe-en-dertig Planetêre Prinse (met inbegrip van Caligastia op Urantia) het hulle by die opstand geskaar. In die geval van Panoptia het die mense egter nie hulle Planetêre Prins nagevolg nie; nie ’n enkele siel het op daardie twistende wêreld hulle onder die Lucifer-banier geskaar nie. Die Melgisedeks en ’n jong vrou van daardie sterflike gebied, Ellanora, het ’n sleutelrol gespeel om die rebellie te fnuik.

Twee jaar na die opstand was ’n nuwe Soewerein, Lanaforge, aangestel om vir Lucifer te vervang.

Sedert die val van die sewe-en-dertig, was Lucifer, vir die duur van tweehonderdduisend jaar, nie in staat om ’n ander wêreld te mislei nie.

Die Uversa beslissingsraad het tot dusver nog nie die saak van Gabriël vs Lucifer beoordeel nie. Daar word verwag dat die uitspraak vir al die Persoonlikhede wat betrokke was, uitwissing sal wees.

Dit neem ’n baie lang tyd (veral sover dit ’n sterfling aanbetref) om hierdie saak te beslis; “… maar so ’n dekreet sal, ongetwyfeld, voorhande wees in die volheid van tyd. Die eerste stap in die verhoor van hierdie saak is alreeds geneem.”

Intussen sal die stelsel-stroombane (insluitend die stroombane van ons planeet) nie heringestel word nie vir solank as wat Lucifer lewe.

Sover dit taal aanbetref is Esperanto, om verskeie redes, ’n belowende universele taal. Dink jou in dat jy in staat is om enige plek in die wêreld anker te gooi en in Esperanto met die plaaslike bevolking te kan kommunikeer. Dit behoort in skole onderrig te word; en mense behoort in Esperanto te kan kommunikeer aanvullend tot hulle moedertaal.

Sover dit godsdiens aanbetref, laat ons die gemene deler in gedagte hou: daar is maar net één God, nie vir ons alleen nie, maar vir die ganse uitgestrekte oneindige heelal. Noudat ek dit gesê het, behoort ons altyd in gedagte te hou om diegene onder ons, wie nié in God glo nie, te respekteer. Die gawe van vrye wil omvat ook die voorreg om nié te glo in die bestaan van ’n Skepper nie.
Één filosofie? Vergeet eerder daarvan vir die huidige. Laat ons nie te ambisieus raak nie!

Op die omgewingsfront: Ons het hierdie planeet verkrag en doen dit reeds vir die afgelope 100-jaar. Die water, die grond, die lug wat ons inasem – niks het gespaar gebly nie. Die vreemde ding is dat, ongeag hoe erg die situasie geword het, ons al meer en meer besoedel het! Meer as ooit tevore koop ons eindeloos – en dikwels onnodig – goedere en dienste. Ons is die besoedellaars, tog kyk ons op na ons leiers en wetenskaplikes om die towerstaffie te swaai en die probleem op te los. Hulle kan nie, nie sonder ons samewerking nie.

Die toekoms? Ek is geensins optimisties daaroor nie. Die menslike natuur op hierdie planeet is van só ’n aard dat ons slegs sal optree as ons broeke aan die brand slaan! Sal dit dan te laat wees? Ek glo so. Toekomstige (en hopelik veel slimmer) geslagte sal ’n baie lang tyd verg om al die skade te herstel.
Ons word baie swak regeer. Ons leiers, van waar ek staan en kyk (en ek gee toe dat ek baie ver verwyder is van die wandelgange van mag) is óf besluiteloos, óf maak hulle skuldig aan ondeurdagte en dwase besluitneming. Dit lyk asof hulle oorweldig word deur die komplekse wêreld waarin ons woon. Daar is steeds te veel korrupsie in regeringskringe, selfs in Westerse lande, veral in Suider Afrika. Politici is grootliks behep met die wen van die volgende verkiesing. Die stappe wat geneem word om hulle gelief te maak met die kiesers, word gedoen ongeag of dit ten goede is vir die nasie, of te nie. Uit al die leiers van groot nasies wat ek gesien het gedurende die afgelope jare, is daar slegs één wat my beïndruk het en oorkom as iemand wat weet wat hy doen: Bill Clinton … en nou is daar Barak Obama … En hier ter plaatse? Mens is bang om asem op te hou, want jy gaan dalk nooit weer uitblaas nie.

So, wat is die oplossing? Demokrasie is die enigste regverdige regeringstelsel waarmee ons bekend is. Maar dit skiet ver te kort as die ideaal. Die Urantia Boek verwys na ’n ideale vorm van regering, maar hulle lig ons nie in wát dit is nie. Hulle is nie daartoe gemagtig nie. Dit hang van ons af om dit uit te vind. So, kom ons doen dit dan. Briljante breine hoort bymekaar te kom en voorstelle in te dien. Selfs jou Jan en An van Alleman kan ’n bydrae lewer. Vroue behoort in die mag te deel. Sodra as wat ons eenmaal het wat ons dink die ideale regeringstelsel is, behoort ons dit uit te probeer op ’n klein en gewillige volkie (of provinsie). En as dit werk, kan ons verder aan beweeg na groter nasies. En as dit nie uitwerk nie, dan moet ons van vooraf begin.

Ek vind dat die bewoners van hierdie planeet (ek sluit myself nie hierby uit nie) maklik beïnvloed word en verwar word deur diegene wat die toutjies trek.

Ons word dikwels gedwing om dinge te koop wat ons nie werklik nodig het, of kan bekostig, nie. Ons word steeds oordonder met advertensies.

Tydens verkiesingtyd laat politieke partye advertensies van stapel loop om die kiesers te beïnvloed. Hou maar dop hoe ons eie verkiesingsmasjinerie tans in werking beweeg. In die 21ste eeu, met al ons opvoeding, is dit moontlik dat ons beweeg kan word deur ’n advertensie wat ons inlig dat: “Is hierdie die leier wat jy vir die volgende vier jaar wil hê?” ’n Ander benadering is om die negatiewe punte te lys van die party wat in beheer is. Is ons naïef genoeg om te wil glo dat die party wat nou die mag wil oorneem, enigsins beter is? Blykbaar, in alle waarskynlikheid en meeste gevalle is dit wel die geval!
Die oplossing? Ons behoort ons kinders op skool en aan huis te leer wat die mag van die advertensiewese is. Ons behoort promosie-tegnieke uitmekaar te haal en aan ons kinders (en ons sélf) die oppervlakkigheid van dit alles uit te wys. Sekerlik, daar is baie goeie dinge wat voortspruit uit advertensies; en dit behoort ook uitgelig te word.

Verwarring? Laat ek vir jou ’n voorbeeld van iets baie na aan die waarheid meedeel. Onlangs het ek omtrent ’n baie interessante munisipale verkiesing gelees. Drie kandidate het gewedywer om die pos van burgemeester: twee onder hulle het heelwat ondervinding gehad in munisipale aangeleenthede, die derde was ’n suksesvolle besigheidsman. Die slagspreuk van die besigheidsman was dat hy die stad soos ’n besigheid sou bestuur. Raai wie het gewen? As jy geraai het dat die besigheidsman oorwinning behaal het, dan is jy baie goed bekend met die menslike natuur. ’n Stad is nie ’n besigheid nie, en sal ook nooit wees nie. As jy ’n loodgieterprobleem het, roep jy nie ’n elektrisiën in nie! Die besigheidsman kan steeds leer om ’n goeie burgermeester te wees. Maar hy doen dit deur in-diens ondervinding op te doen en sodoende gebruik te maak van jou swaar verdiende belastinggeld.

Toe ek die uitslag van die verkiesing gelees het, het een gedagte deur my gemoed gemaal: Geen wonder dat menig male sonder tal in Die Urantia Boek vertel word dat ons steeds ’n verwarde planeet is.

Miskien moet ek harder probeer om ’n paar redes vir optimisme te vind. Sien ek dalk die spreekwoordelike lig aan die einde van die tonnel? Ek kan eintlik drie sien, maar hulle skyn bra dof.

1. Teenswoordige Vooruitgang
Daar was tot dusver heelwat sosiale en tegnologiese vooruitgang. Die internet alleen beskik oor die mag om ons gemeenskap ten goede te verander. Uiteraard het dit ook probleme geskep. Die primitiewe en agterlike aspekte van ons geaardhede kom sterk deur op die internet. Maar ons leer om terug te veg en sal uiteindelik die oorhand kry.

Meeste Westerse lande stel vry mediese sorg beskikbaar aan hulle inwoners.

Die doodvonnis is in meeste van die Westerse wêreld afgeskaf.

2. Toekomstige Vooruitgang

Die inwoners van enige gegewe planeet is geprogrammeer om vooruit te gaan. Kyk maar net waar ons 50 jaar gelede was en waar ons vandag is.

3. Die Urantia Boek

Die Openbaarders het heelwat hoop gevestig op hierdie openbaringe. Teenswoordig is daar slegs ’n handjievol mense wat bekend is met, en die leringe volg, van Die Urantia Boek. Die res van die planeet is steeds ligjare daarvandaan verwyder. Sommige mense (die pioniers, by wyse van spreke) het die Boek omhels; die res is nog nie gereed nie. Wanneer sal dit gebeur? Niemand weet nie. 50 jaar? Ek betwyfel dit. Een of twee eeue? Ek hoop van harte so, want wanneer dit sal gebeur, sal geestelikheid blom en die Oneindige Gees Persoonlikhede sal in staat wees om met ons doenig te raak en die vooruitgang van die ganse mensdom bevorder.

Die Boek beskryf ’n desimale planeet soos volg:

In die ganse Satania is daar slegs een-en-sestig wêrelde soortgelyk aan Urantia, lewensveranderende planete. Die meerderheid bewoonde wêrelde is bevolk in ooreenstemming met gevestigde tegnieke; op sulke wêrelde word die Lewensdraers weinig beweegruimte gebied in hulle planne vir lewensinplanting. Maar ongeveer een wêreld uit tien is aangewys as ’n desimale planeet en toegewys aan die spesiale register van die Lewensdraers; en op sulke planete word ons toegelaat om sekere lewenseksperimente uit te voer in ’n poging om die standaard heelal-soorte lewende wesens te wysig of bes moontlik te verbeter.

Ek is bevrees dat hierdie die enigste goeie stukkie nuus is waaroor ek beskik. Daarna is dit al die pad afdraande.

Alles wat kón verkeerd loop op hierdie planeet, hét verkeerd geloop. En die proses gaan nog steeds voort.

Eers het ons die Lucifer- (die voormalige heerser van ons stelsel van Satania) opstand gehad. Dit is gevolg deur die Caligastia- (ons voormalige Planetêre Prins) verraad. Laastens het ons Adam en Eva (die voormalige Materiële Seun en Dogter toegewys aan ons planeet) versuim. Toe die Caligastia-opstand plaasgevind het, was die kommunikasiekanaal afgesny van die res van die heelal. Ons het ’n geïsoleerde planeet geword. Ons is steeds ’n geïsoleerde planeet wat in duisternis en onkunde voortleef, baie ver agter van waar ons reeds behoort te gewees het op hierdie kol van die geveg. Daar is ’n ontsaglike hoeveelheid besonderhede wat verband hou met hierdie twee opstande en die daaropvolgende versuim. Ek sal in die volgende afdelings kort beskrywings gee van hierdie gebeure en die impak wat dit op ons planeet gehad het.

Lank na die versuim van Adam en Eva, het Melgisedek op ons planeet geïnkarneer. Ek het alreeds gepraat omtrent sy vleeswording. Waaromtrent ek nog nie gepraat het nie, is die huidige status van sy besoek. Magiventa het die boodskap aangaande die één God gebring, ’n konsep wat grootliks verlore gegaan het op Urantia. Hy het ook ’n grootliks vereenvoudigde weergawe voorsien van wat vandag in Die Urantia Boek ingesluit is. Die probleem is dat Melgisedek se boodskap nogal baie verward geraak het oor die eeue heen. En hierdie verwarring duur steeds vandag voort.

Vervolgens het ons die ongelooflike voorreg gehad om Die Seun in die vlees op ons planeet te kon ontvang. Nie as ’n volwasse man nie, maar as ’n babatjie van die gebied. Hy het ’n boodskap gebring van liefde, vrede, en begrip. Hy het nuwe kennis gebring, nuwe idees, nuwe konsepte, ’n nuwe benadering tot die Vader. Hy het gepoog om die sluier van onkunde wat oor die gemoedere van die manne en vroue neergesak het en hulle visie belemmer het, middeldeur te skeur. Alles tevergeefs. Selfs Sy dissipels het dit uiters moeilik gevind om Hom te begryp. Aan die einde was Hy vir al Sy pogings vermoor – aan ’n kruishout. As gevolg daarvan staan ons wêreld steeds bekend as “Die Wêreld van die Kruis.”

Dit het die Christelikheid vier eeue geneem om wortel te skiet. Kort daarna het eindelose argumente ontstaan aangaande die aard van die Godheid en van Jesus. Vroeg in sy geskiedenis het dit verdeel in die Oostelike Kerk en die Roomse Kerk. Toe kom die Hervorming, en die Christendom verdeel nóg verder, maar hierdie keer in byna ontelbare uiteenlopende godsdiensoortuigings, en verskillende denominasies.

Die bydraers van die onderskeie verhandelinge in die Boek verwys na ons planeet by wyse van heelwat onvleiende benamings, byboorbeeld: ongeorganiseerd, agterlik, ongebalanseerd, verward, primitief, en vele meer. Hierdie is Hoë Wesens, hulle is medelydend, maar gee hulle geensins oor aan leë sentimentaliteit nie. Soos ons gewoond is om op ons planeet te sê, hulle sê dit soos dit werklik is!. En wat hulle vir ons sê, is dat, tenspyte van ons tekortkominge, ons heelwat beter kon gedoen het …
Kyk na ons vandag. Die helfte van die planeet bestaan uit gevorderde lande, die ander helfte uit ontwikkellende lande. “Gevorderd” is ’n relatiewe konsep. Venyn, selfsug, en onkunde heers steeds op die Noord-Amerikaanse en Europese kontinente. Europa is uiteraard meer gevorderd aangesien dit ’n veel ouer kontinent is, maar nie juis veel nie. Dit is steeds ’n geval van elkeen vir homself (en hier dink ek spesifiek aan ons Suider Afrikaanse state), hoewel die Europese Unie ’n treetjie in die regte rigting is. Die situasie in ontwikkellende lande is dikwels beroerd. Die Westerse wêreld probeer om te help, maar dit is net so goed of jy skryf op water! Jy is nooit in staat om die vrugte van jou arbeid te pluk nie, dit blyk altyd asof jy terug is waar jy begin het.

So, hoe gaan ons hiervandaan af verder? Ek sal oor die toekoms van ons planeet praat soos ek dit sien. Ek belowe terselfdertyd om baie hard te probeer om ’n optimistiese noot by al die wanklanke te voeg.

Op hierdie dag sal die wêreld, soos ons dit ken, tot ’n einde kom. Die dode sal opgewek word vanuit hulle sluimerslaap om deur God geoordeel te word. Goeie dade sal opgeweeg word teenoor sondes begaan. Indien die slegte swaarder weeg as die goeie, sal jy toegewys word aan die helse vuur. Die teenoorgestelde sal jou na die paradys stuur. Daar is ’n genade-element in dat alle pogings aangewend sal word deur ons Skepper om ’n sondaar te spaar van ewige verdoeming. Daar is ook heelwat meningsverskil; byvoorbeeld, sommige Talmoediste glo nie dat die hel ewig is nie. Daar is algemene eenstemmigheid dat die vure op die Sabbat geblus word. Ander godsdienste beskik op hulle beurt oor hulle eie oortuigings en hulle eie sonderlinge meningsverskille.

Sulke oortuigings belas die moderne gemoed. Ons het die menslike genoom gekarteer, en danksy die internet, beskik ons oor kits-kommunikasie en kennis op ons vingerpunte. Baie intelligente en opgevoede manne en vroue glo in God, maar vind dat hulle in botsing is met hul godsdiensoortuigings. Hulle geloof is kosbaar, maar konsepte soos die einde van die wêreld is net nie geloofwaardig vir hulle nie. Mense vra hulleself baie vrae af. ’n Paar voorbeelde: Waarom sou God ’n wêreld wil vernietig wat Hy self geskep het? Baie liefde en inspanning is op hierdie planeet uitgestort en geinvesteer. Hoe vereenselwig jy die voorgaande stelling met die algehele uitwissing van die wêreld? Praat ons hier slegs van ons planeet of die ganse heelal? Hoe kan ’n barmhartige God mense in die vuur werp, en dan nog boonop tot in alle ewigheid? Hoe kan ’n liggaam wat eeue, indien nie millennia nie, tot stof verkrummel het, hersaamgestel word? Natuurlik kan God enigiets doen. Die enigste probleem is dat Hy nie Sy eie natuurwette verbreek nie, nog minder hou Hy hom op met toorkunsies. Dit is godslasterlik selfs om net daaraan te wil dink.

Die 21ste eeuse persoon verlang intelligente verduidelikings. Laat my dus, met behulp van Die Urantia Boek, probeer om dit te doen. ’n Woordjie van waarskuwing. Hierdie is ’n ingewikkelde kwessie. Derhalwe sal ek my bes doen om duidelik en saaklik te wees.

In die eerste plek is JY nie bloot ’n menslike liggaam nie: ’n versameling ledemate, sintuie, organe, en ’n stoflike brein wat die hele ding beheer nie. Jy is soveel méér as dit. Deur alles in die Boek byeen te bring, is dit dan wat JY is.

Die materiële liggaam is jou beginpunt. Jy skop letterlik af sodra twee selle met mekaar verenig, waarvandaan jy dan verder groei.

Vroeg reeds sal jy ’n Persoonlikheid ontvang (wat nie verwar moet word met die genetiese pakket nie) van die Universele Vader. Dit is uniek, en geen een (hetsy stoflike of geestelike wese) beskik oor dieselfde nie. En, ja, dit verduidelik dan ook waarom identiese tweelinge in sommige aspekte van mekaar verskil.

Rondom die ouderdom van 6 of 7 jaar sal jy ’n Gedagterigter ontvang (ook bekend as ’n Geheime Voorligter, Toesighouer, Bewaker, of Monitor). Dit is ’n Fragment of Brokstukkie van God, en dit bly by jou vir die uitsluitende doel om jou te vergeestelik. Jy ontvang dit wanneer jy jou heel eerste morele handeling uitoefen. Byvoorbeeld, deur ouer seuns uit te daag wat ’n jonger kind afknou. Daar is ’n verbysterende reeks van vyf verhandelinge omtrent die Gedagterigter in die Boek.

Die Siel verskil weer van die bogaande gawes wat jy van die Paradys-Vader ontvang. Dit ontwikkel langsaam deur middel van die wisselwerkinge van jou Persoonlikheid, jou genetiese samestelling, die invloed van jou omgewing, die keuses wat jy maak (binne bestaande perke) en laastens, maar nie die minste nie, jou Gedagterigter.

Tydens sterflike ontbinding sal jou Siel beoordeel word en daar sal besluit word of jy sal oorlewe, aldan nie (maar later meer hieromtrent). Indien jy ’n slapende oorlewende is (ook later meer hieromtrent) sal ’n Serafynse Behoeder die inligting bewaar omtrent wie jy is sodat jy op die gesette tyd herverpersoonlik en hersaamgestel kan word.

Wat gebeur dan, in die konteks van beoordeling, of jy sal oorlewe of nie? Ek sal begin om jou gerus te stel. Die voordeel is geweldig aan jou kant. Alles moontlik word gedoen alvorens ’n Siel verwerp word. Konteks word in aanmerking geneem. Byvoorbeeld, indien jy ’n persoon doodmaak in selfverdediging, of koelbloedig moord sou pleeg en dan daarvoor boet en ware berou daaroor het. (Hierdie is slegs voorbeelde en mag bes moontlik nie ooreenstem met die sieninge wat die Superheelal Persoonlikhede huldig nie). Uiteindelik word een belangrike ding van jou verwag: Om in God te gló. Selfs al sou jy nie in God glo nie, en daar word bepaal dat jy oor die vermoë beskik om wél in Hom te glo, sal daar aan jou ’n geleentheid gebied word. Maar wat van ’n werklik uiters verdorwe persoon? So ’n persoon sal in alle waarskynlikheid uitgewis word. Die Boek stel dit soos volg: “Onverdunde boosheid, algehele dwaling, moedswillige sonde, en deurtrapte ongeregtigheid is inherente en outomatiese selfmoord.”

Wie is verantwoordelik vir die bepaling van jou lot? Die Universele Sensors. Die Boek verduidelik dit soos volg:

Op ’n manier wat nie heeltemal begryp word nie, kan die Universele Sensors in besit kom van ’n samevatting van die lewe van die mens, soos dit vasgelê  is in die duplikaat wat die Rigter gemaak het van die geestelike waardes en morontia-bedoelinge van die bewussyn waarin hy woonagtig was. Die Sensors is in staat om die Rigter se weergawe van die oorledene se oorlewingskarakter en geestelike hoedanighede, en al hierdie gegewens, saam met die serafynse verslae, beskikbaar te stel vir voorlegging ten tye van die beoordeling van die betrokke individu. Hierdie inligting word ook gebruik om daardie superheelal-mandate te bekragtig wat dit vir bepaalde opklimmende sterflinge moontlik maak om met hulle morontia-loopbaan te begin, om na hule ontbinding deur die dood verder te gaan na die woningwêrelde nog voordat ’n planetêre bedeling formeel beëindig is.

Voordat jy tot die gevolgtrekking mag kom dat God nie ’n aandeel in hierdie proses het nie, vertel ’n ander deel van die Boek vir ons dat “Hierdie unieke wesens is die oordeel van die Godheid.”

’n Paar verduidelikings is in orde. In die eerste plek beskik jou Rigter oor ’n verslag omtrent wie jy was. Slegs vanuit ’n geestelike en morele gesigspunt. As jy gedurende jou lewe op aarde dit reggekry het om ’n finansiële ryk op te bou, gee jou Rigter nie ’n duit om daarvoor nie!

Tweedens, jou Serafynse Behoeder beskik ook oor die gelykwaardige inligting. Hierdie engel mag verantwoordelik wees vir 1 (gevorderde) sterfling, 10, 100, of 1000.

Wat is ’n planetêre dispensasie of bedeling? Tensy ’n planeet gevorderd is, mag daar van die sterflinge daarvan verwag word om te “slaap” en te wag vir ’n planetêre bedeling wat hulle in staat sal stel om in massa herverpersoonlik te word. Daar mag dalk nie vereis word dat gevorderde sterflinge op hierdie selfde planeet ’n massa-opstanding moet afwag nie. Sover ek kan onthou, is ’n dispensasie of bedeling ongeveer 1000 jaar lank. Dit beteken geensins dat jy moet wag vir ’n 1000-jaar nie. Veronderstel dat daar ’n planetêre dispensasie was in 2000. As iemand gedurende 1999 te sterwe gekom het, sal daardie persoon slegs een jaar moes wag. Iemand wat in die jaar 2000 te sterwe gekom het, sal moet slaap vir ’n duisend jaar! Aangesien jy geheel en al bewusteloos is, maak dit nie werklik saak dat jy vir ’n duisend jaar lank slaap nie. Dit sal vir jou voel asof jy oombliklik vanaf die fisiese gebied oorgegaan het na die morontia (die volgende bestaansfase). Hier volg nog ’n uittreksel uit die Boek:

Wanneer die meer gevorderde geestelike en kosmies gevorderde mense sterf, gaan hulle onmiddellik deur na die woningwêrelde; hierdie reëling geld in die algemeen vir diegene aan wie Serafynse Beskermers persoonlik toegewys was. Ander sterflinge mag teëgehou word tot die tyd dat die beoordeling van hulle sake voltooi is, en hierna kan hulle deurgaan na die woningwêrelde, of hulle kan ingedeel word by die geledere van die slapende oorlewendes wat in massa herverpersoonlik sal word aan die einde van die lopende planetêre dispensasie.

Ek staan vir ’n wyle stil om twee punte duidelik te maak:

In die eerste plek stel ek voor dat die planetêre dispensasie beskou was as ’n tydperk van beoordeling vir elkeen wat ooit gelewe het op ons planeet. Hierna was die wêreld veronderstel om tot ’n einde te kom. Uit die inligting wat die Boek aan ons voorhou, weet jy nou dat hierdie opvatting verkeerd is. Ook begryp jy die oorsprng van hierdie misverstand.

Vervolgens is dit vir ons nodig om die status van ons planeet te oorweeg. Is dit vir ons nodig om te moet wag vir ’n planetêre dispensasie of herverpersoonlik ons na 3 dae (die minimum tyd wat benodig word vir verskillende administrateurs om die prosedures rakende jou, te voltooi). Die status van ons planeet word dikwels bespreek wanneer boekstudiegroepe byeenkom om die Boek te bespreek. Soos jy kan begryp, is daar altyd uiteenlopende sienswyses. Sover dit myself aangaan onthou ek dat ek in die Boek gelees het, oor die geheel geneem, dat ons na 3 dae van afsterwe oorgaan na die volgende fase. Tenspyte die feit dat ons steeds ’n agterlike planeet is, is hierdie uitsondering gemaak omdat Jesus se vleeswording op Urantia plaasgevind het.

Wat gebeur as ’n sterfling nie oorlewe nie? Die Persoonlikheid keer terug na God en sover ek kan onthou, word dit nooit weer gebruik nie. Die Gedagterigter keer terug na sy spesifieke gebied. Dit sal wag totdat dit opdrag ontvang om die gemoed van ’n ander sterfling  te bewoon (gewoonlik op ’n ander planeet). Dit is nou ’n ervare Rigter en sal in alle waarskynlikheid van groot waarde wees vir sy nuwe vennoot. Mozart en Beethoven, Shakespeare en Moliere mag heel waarskynlik oor Rigters beskik het wat in vennootskap was met groot komponiste en groot skrywers wat nie oorlewe het nie.

Let op daarna dat die rigter weggaan as die bewussyn nie meer daar is nie; byvoorbeeld, as die persoon in ’n koma is, of in die geval van kranksinnigheid. As die persoon voorheen (vóór die siekte) die besluit geneem het om te oorleef, sal die Rigter terugkeer, en sodoende die oorlewingstatus van daardie betrokke sterfling verseker.

Op redelik gevorderde planete is die kennis wat onlangs aan Urantiane toebedeel is, algemeen bekend. Op sulke planete mag sommige mense verkies om nie te oorlewe nie (heel waarskynlik ’n baie klein persentasie). Die mag om te kan kies is altyd beskikbaar. Niemand sal jou ooit dwing om te vertrek op die opklimmende sterfling-avontuur nie.

Hou te alle tye in gedagte dat regverdigheid en barmhartigheid die grondslag is van die hele proses. Die Serafyne sal voorsien in die nodige konteks, en in aanmerking neem die heersende toestande op die planeet op ’n gegewe tyd en plek. Die Boek beskryf dit as volg:

Die serafynse hofadviseurs dien veral as verdedigers van sterflinge. Nie dat daar ooit enige disposisie bestaan om onregverdig te wees teenoor die nederige skepsels van die gebiede nie, maar terwyl geregtigheid die beoordeling vereis van elke versuim tydens die opklimming tot goddelike volmaaktheid, vereis barmhartigheid dat elke sodanige misstap regverdig beoordeel word ooreenkomstig die skepsel-geaardheid  en die goddelike voorneme. Hierdie engele is die eksponente en eksemplifikasie van die element van barmhartigheid wat inherent is in goddelike geregtigheid – van regverdigheid gebasseer op die kennis van die onderliggende feite van persoonlike motiewe en rasse-neigings.

Laastens, selfs al sou ons oorleef, is dit vir ons nodig om vir ernstige sondes wat ons begaan het, te betaal. Dit is kosmiese skuld. Ons vereffen dit deur spesifieke take te verrig wat aan ons toegewys sal word.

Hedendaags is daar 22 godsdienste in die wêreld met die Christelikheid wat aanspraak maak as die grootste onder al die aanhangers van die een of ander godsdiens. Die Christendom maak aanspraak op 2.1 biljoen, gevolg deur die Islam met  1.3 biljoen. Ander godsdienste met ’n groot aantal volgelinge is Hindoeïsme met 900 miljoen, en Boeddhisme met 376 miljoen. Ingeslote by die bovermelde 22 is ’n groep waarna verwys word as Sekulêr/nie-godsdienstig/Agnosties/Ateïsties – 1.1 biljoen.

Die laaste kategorie is uiteenlopend en verteenwoordig godsdiensoortuigings (of die gebrek daaraan) eerder as ’n godsdiens per se. Ateïste verteenwoordig slegs die helfte van een persent van die bevolking in enige gegewe land waar groot getalle aanspraak maak op geen godsdiens voorkeure nie; derhalwe is hierdie kategorie nie sinonimies met ateïsme nie.

Die voorafgaande syfers is ver van akkuraat, soos gesien kan word uit die volgende voorbeelde:

Hedendaagse syfers vir die Islam wissel gewoonlik tussen 900 miljoen en 1.4 biljoen.

Wêreldwye Hindoeïstiese aanhangers tel gewoonlik so tussen 850 miljoen en een biljoen.

Wêreldwyd tel die Hindoeïstiese aanhangers gewoonlik tussen 850 miljoen en 1 biljoen.

Wêreldwyd is daar tussen 230 en 500 miljoen Boeddhiste.

Bron: www.adherents.com/Religions_By_Adherents.html

Ek hoop nie ek verwar die lesers as ek sou byvoeg dat baie Boeddhiste vir jou sal sê dat Boeddhisme nóg ’n godsdiens, nóg ’n filosofie, is. Hulle volg die leringe van die Boeddha (Siddhartha Gautama) na. Hulle glo nie in God of gode nie. Dit is ’n vreedsame beweging en Boeddhiste sal jou trots inlig dat geen bloed ooit vergiet was in die naam van Boeddhisme nie. (Hoeveel ander godsdienste kan dieselfde aanspraak maak?)

Volgens die Urantia Boek:

1.      Hindoeïsme is die heel oudste godsdiens ooit, en Sikhisme die mees onlangse.

2.      Die mees gevorderdste godsdienste van die ou tyd was Judaïsme en Hindoeïsme.

3.      “Die Christelike godsdiens is die godsdiens omtrent die lewe en leer van Jesus, gebaseer op die teologie van Judaïsme, verder gewysig deur die assimilasie van sekere Zoroasteriaanse leringe, en die Griekse Wysbegeerte, waar laasgenoemde hoofsaaklik geformuleer was deur drie indiwidue: Filo, Petrus, en Paulus.”

Wat is die oorsprong van ons bestaande godsdienste?

Magiventa Melgisedek

Duisende jare gelede het ons planeet begin ontwikkel. Die geloof in één God was besig om te vergestalt. ’n Beskawing van een of ander aard was besig om gevestig te raak. Maar toe tref ’n reeks rampe hierdie planeet. In die eerste plek was daar wat vandag bekend staan as die Lucifer-opstand. Daarna het ons Planetêre Prins, Caligastia, hom by die opstand geskaar. En einde ten laaste het Adam en Eva versuim. Duisternis het oor Urantia neergedaal. En ons is steeds besig om ons wonde te lek na ál die jare. In toekomstige afdelings gaan ek baie kortliks omtrent daardie gebeure praat. Vir die huidige wil ek my slegs bepaal by die Melgisedek-sending op Urantia.

In die eerste plek is ’n Melgisedek ’n glorieryke Seun van die Plaaslike Heelal (d.w.s. ons deel van die heelal). Jy mag dalk met baie vrae sit: Waarom word hy ’n “Seun” genoem? Wie is die ouers? en so aan. Wel, dit is vir my onmoontlik om in al die besonderhede in te gaan. As jy graag meer wil weet, gaan na die Urantia Fellowship tuisblad: http://www.urantiabook.org

Die volledige boek is aanlyn beskikbaar. Daar is ook ’n soekenjin. Jy kan invoeg: Sonship in the Local Universe, Sons of the Local Universe, Mechizedeks, Administration of the Local Universe, ens. Jy kan ook die inhoudsopgawe naslaan. Tussen hakkies, die naam van ons Plaaslike Heelal is Nebadon.

Gedurende daardie dae was daar op ons planeet twaalf Melgisedek planetêre ontvangers. Hierdie glorieryke Wesens was erg bekommerd gewees oor die geestelike status van Urantia. Hulle het beraadslaag met hulle Owerstes, en, hoewel dit heelwat oortuiging van hulle kant geverg het, was hulle bekommernisse uiteindelik aangespreek.

Wat volg is gedeeltes uit die Boek wat ’n baie belangrike besoek aan ons planeet beskryf.

“… Magiventa Melgisedek, een van die twaalf planetêre ontvangers, het aangebied om te doen wat op daardie tydstip slegs ses keer tevore in die ganse geskiedenis van Nebadon, verwag was om gedoen te word: om op die aarde te verpersoonlik as ’n tydelike mens van die gebied, om homself te skenk as ’n noodleniging-Seun vir wêrelddiens.”

Dit was 1,973 jaar voor die geboorte van Jesus, dat Magiventa homself geskenk het aan die menslike rasse van Urantia. Sy koms was onopsigtelik; sy materialisering was nie deur menslike oë aanskou nie. Hy was vir die eerste maal gesien deur sterflike mense op daardie gebeurtenisvolle dag toe hy by die tent van Amdon, ’n Chaldeuse herder van Sumeriese afkoms, ingestap het. En die aankondiging van sy sending was beliggaam in die eenvoudig verklaring wat hy gedeel het met hierdie skaapwagter, “Ek is Melgisedek, priester van die El Elyon, Die Allerhoogste, die énigste en waaragtige God.”

Nadat die herder oor sy verbasing gekom het, en nadat hy hierdie vreemdeling met ’n menigte vrae bestook het, het hy vir Melgisedek genooi om saam met hom te eet, en hierdie was die heel eerste keer in sy lang heelal-loopbaan dat Magiventa materiële voedsel genuttig het, die voeding wat veronderstel was om hom in stand te hou regdeur sy 94-jaar van lewe as ’n stoflike wese.

En daardie aand, namate hulle gesels het onder die sterre, het Melgisedek sy sending begin – ’n sending van die openbaring van die waarheid omtrent die werklikheid van God, toe hy, met ’n swaai van sy arm, hom tot Amdon gerig en gesê het, “El Elyon, die Allerhoogste, is die goddelike skepper van die sterre aan die firmament en selfs van hierdie aarde waarop ons woon, en hy is ook die Opper God van die hemel.”

Binne ’n paar jaar het Melgisedek rondom hom ’n groep leerders, dissipels, en gelowiges vergader wat die kern gevorm het van die latere gemeenskap van Salem. Baie gou het hy bekend geraak regdeur Palestina as die priester van El Elyon, die Allerhoogste, en as die wys ou man van Salem. Onder sommige van die omliggende stamme was daar dikwels na hom verwys as die sjeik, of koning, van Salem. Salem was die terrein wat na die verdwyning van melgisedek die stad, Jebus, geword het, en uiteindelik as Jerusalem bekend staan.

Een van Magiventa se mees begaafde studente was ’n man met die naam van Abraham. Op laasgenoemde was daar ’n baie groot verantwoordelikheid geplaas.

Alhoewel dit nie korrek is om te praat van ’n “uitverkore volk” nie, is dit nie verkeerd om na Abraham te verwys as ’n uitverkore indiwidu nie. Melgisedek het wel op Abraham die verantwoordelik geplaas om die waarheid van één God lewendig te hou, in teenstelling met die heersende geloof in plurale gode.

Die kiesing van Abraham was nie toevallig nie.

Die Melgisedek ontvangers het reeds vir ’n geruime tyd die voorgeslagte van Abraham dopgehou, en hulle het vol vertroue nakomelinge verwag uit ’n sekere geslag wie gekenmerk sou word deur intelligensie, inisiatief, wysheid, en opregtheid. Die kinders van Tera, die vader van Abraham, het op alle gebiede aan hierdie verwagtinge voldoen. Dit was die moontlikheid van kontak met hierdie veelsydige kinders van Tera wat heelwat te doen gehad het met die verskyning van Magiventa in Salem, eerder as in Egipte, China, Indië, of onder die noordelike stamme.

Dit was baie moeilik vir die vroeëre inwoners van die planeet om Magiventa se boodskap te aanvaar. En dit was ook vir Abraham nie maklik nie. As ’n sterfling van die gebied het hy sy persoonlike aardse sorge gehad waaronder die gewigtigste was dat hy nie kinders gehad het nie. En dit is hierdie einste kaart wat Melgisedek gespeel het, soos ons kan sien vanuit hierdie twee pragtige passasies uit die Boek.

En Melgisedek het ’n formele verbond gesluit met Abraham, te Salem. En hy het vir Abraham gesê: “Kyk nou na die hemele en tel die sterre as jy daartoe in staat is; net so talryk sal jou nageslag wees.” En Abraham het vir Melgisedek geglo, “en dit was vir hom as geregtigheid toegereken.” En toe vertel Melgisedek vir Abraham die verhaal van die toekomstige inname van Kanaän deur sy nageslag ná hulle omswerwinge in Egipte.

Hierdie verbond van Melgisedek met Abraham verteenwoordig die groot Urantiaanse ooreenkoms tussen godheid en mensheid waar God ooreenkom om alles te doen; die mens stem slegs in om God se beloftes te glo en om sy opdragte uit te voer.

Die Boek sê vir ons dat Abraham nie die enigste onderrigter was wat vanuit Salem voortgekom het nie.

Die vroeëre leraars van die Salem-godsdiens het tot by die mees afgeleë stamme van Afrika en Eurasië deurgedring, terwyl hulle voortdurend Magiventa se evangelie verkondig het van die mens se geloof en vertroue in die een universele God as die enigste prys om goddelike guns te verkry. Melgisedek se verbond met Abraham was die patroon vir al die eertydse propaganda wat vanuit Salem en ander sentra voortgekom het. Nog nooit het Urantia oor meer entoesiastiese en aggressiewe sendelinge beskik van enige godsdiens as hierdie eerbare manne en vroue wat die leringe van Melgisedek oor die ganse Oostelike Hemisfeer gedra het nie. Hierdie sendelinge was verwerf vanuit baie volke en rasse, en hulle het merendeels hulle leringe versprei deur middel van plaaslike bekeerlinge. Hulle het opleidingsentra gevestig in verskillende wêrelddele waar hulle aan die inwoners die Salem-godsdiens geleer het, en daarna opdrag gegee het aan hierdie boorlinge om as onderrigters onder hul eie mense op te tree.

Ons mag nou wel ’n planeet wees wat moeilike tye beleef. Ons mag wel geïsoleer wees van die res van die heelal. Ons mag onder duisende ander bewoonde planete in Nebadon tel. Maar ongeag al hierdie tekortkominge, vra besoekers van ander heelalle wat na Nebadon reis, altyd omtrent Urantia. Hoekom? Omrede Jesus Urantia uitgekies het om in die vlees te verskyn. Soos ons almal weet, was Hy soos enige ander baba van hierdie gebied gebore; Hy het nie sommer ewe skielik sy verskyning gemaak in die vorm van ’n volgroeide man, soos die geval was met Magiventa nie.

Dit sou buite die strekking van hierdie relaas wees om nou in besonderhede in te gaan. Daar is sowat 800 bladsye aan die einde van die boek wat Jesus se lewe op Urantia beskryf. En dan is daar nog vele meer elders in die boek. Ek kan dalk ten minste verduidelik wie Jesus was, maar ek dink nie so nie.

Sommige van die besonderhede wat voorsien word in die Urantia Boek is in direkte kontras met aanvaarde Christelike leerstellings. Ek pen hierdie artikel uit liefde, en die begeerte om van my kennis met my lesers te deel. Die allerlaaste ding wat ek wil doen is om alternatiewe geloofsoortuigings, in teenstelling met die algemeen aanvaarbare oortuigings, te voorsien.

Voel egter vry om na die webtuiste (http://www.ubfellowship.org/) te verwys, en in die soekenjin in te tik: Michael of Nebadon, Christ Michael, ens. Jy sal vir ure aaneen sit en lees, indien nie dae lank nie!

Aleksander die Grote illustreer die futiliteit van so ’n poging. Baie gou het hy die grootste deel van die bekende wêreld van sy dag oorwin. Maar hy het in die fleur van sy lewe gesterf en sy ryk was onder sy vier generaals verdeel.

En nou, nadat al hierdie wêreldryke aan die geskiedenisboeke toegewys is, kan ons as moderne mense ons verlede onder die vergrootglas plaas en hopelik ’n paar nuttige lesse daaruit leer.

Ons is maar één planeet onder triljoene. Om ’n groot deel van ons wêreld te onderwerp beteken nie juis veel nie. Natuurlik het die volkere van toet dit nie geweet nie. Selfs onder moderne mense is weinig bewus van dié feit. Hopelik verander hierdie possie dit vir sommige van ons.

So, wat is die betekenis van al hierdie dinge?

Vir die oorwinnaars het dit rykdom en mag beteken. Aan die kern van die ryk het geleerdheid en innovasie gedy. Belangriker nog, kennis was uitgevoer na ander volke.

Die Grieke het hulle gevorderde kennis na baie nasies uitgedra, en hierdie kennis hetoor baie eeue heen die botoon gevoer.

Die krag van die Romeinse Ryk was gewortel in die manier waarop dit geadministreer was. Hulle het die Ryk ook deur middel van wette regeer – dink hier aan die Romeinse Regstelsel wat tot vandag toe nog invloed uitoefen. Ons moderne regeringstel asook ons wetgewende en juridiese liggame is ’n Romeinse nalatingskap.

Die Arabiese Ryk het geleerdheid aangemoedig en die wetenskappe, wysbegeerte, en die skone kunste bevorder. Belangriker nog, hulle het die Islam, ’n monoteïstiese godsdiens, vir mense gebring wat oorsponklik heidene was.

Oorloë en verowerings is negatief op sigself; maar dit is onvermydelik deel van die evolusionêre proses op ons wêreld. Dieselfde proses, met baie variasies op dieselfde tema, het ontvou op andere wêrelde wat tans verder as ons gevorder het, en dieselfde proses sal sonder twyfel dit self herhaal op die tot nog toe ongebore wêrelde.

Kom ons kyk eers na die galaksies. Daar is 100-biljoen (waar 1 biljoen gelyk is aan eenduisend miljoen: 1,000,000,000) galaksies wat sigbaar is vir ons.

Hoeveel sterre in elke galaksie? Daar is 100-biljoen sterre in ons galaksie, Die Melkweg. Die Melkweg is ’n massiewe galaksie; maar daar is selfs nog groter galaksies, asook kleineres. Derhalwe kan ons algemeen aanvaar dat die gemiddelde aantal sterre per galaksie, 100-biljoen is.

Bron: (http://hypertextbook.com/). Onder redaksie van Glenn Elert, en saamgestel deur sy studente.

Verwysings vir die aantal galaksies in die heelal:

World Book Encyclopedia. Chicago: World Book, 1997.

Verwysing vir die aantal sterre in Die Melkweg:

Encyclopedia Britannica. Astronomy. 2000

Die totale getal sterre kan dan nou bereken word:

100,000,000,000 galaksies x 100,000,000,000 sterre in elke galaksie =
10,000,000,000,000,000,000,000 of 10 duisend, biljoen, biljoen.
Ons verwys na hierdie getal as 10 sekstiljoen of 10 tot die 21ste mag.

Ek beklemtoon net weer eens dat hierdie bloot ’n konserwatiewe beraming is. En dan is dit slegs die sterre; ons praat nog nie eens van die planete en al hulle mane nie. Die totale aantal sterre, planete, en mane sou heeltemal bo ons begrip wees. Dan weer, volgens die Urantia Boek, ken alleenlik die Universele Vader die presiese getal van die hemelliggame in die ganse heelal.

Die volgende vraag van onmiddellike belang vir ons is hoeveel planete word bewoon deur intelligente lewe?

Ooreenkomstig die Urantia Boek is daar 7-triljoen bewoonde planete. Hierdie is weer eens slegs ’n beraming. Dit is ook ’n potensiaal aangesien hierdie die bewoonbare planete is en nie die bewoonde planete nie. Mettertyd sal daardie planete wat potensieel lewe kan onderhou, verken word om die geskiktheid daarvan te bepaal.

Hoeveel van hierdie planete huisves intelligente lewe? Hierdie inligting kom nie voor in die Boek nie. Aan ons word egter die groot heelal getal van ons planeet verskaf (’n relatiewe nuweling): “Die groot heelal getal van julle wêreld, Urantia, is 5,342,482,337,666. Dit is die registerinskrywing op Uversa en op die Paradys, julle getal in die katalogus van die bewoonde wêrelde.” Let daarna op dat ’n planeet in die amptelike register opgeteken word alleen wanneer intelligente lewe daarop te voorskyn kom. Derhalwe sal ek ’n intelligente raaiskoot  waag en beraam dat die aantal wêrelde wat bewoon word deur intelligente lewe, tussen 5.4 tot 5.5 triljoen mag wees.

Aangesien ons registerinskrywing so hoog is, verseker die Outeur van die verhandeling [’n Universele Sensor afkomstig vanaf Uversa] ons aangaande ons plek in die heelal: “Julle planeet is ’n lid van ’n enorme kosmos; julle behoort aan ’n byna oneindige familie van wêrelde, maar julle sfeer word net so presies geadministreer en net so liefdevol gekoester asof dit die enigste bewoonde wêreld in die ganse bestaan is.”